Wracam z serią pełną inspiracji! Po raz kolejny nie zaczynam w styczniu... bo go przespałam. 

Rok temu dla mojej jedynej jeszcze wtedy siostrzenicy wydziergałam czapkę. Chciałam, żeby była taka w sam raz na lato, bo wiadomo, że dzieciaki z gołą głową w upał raczej nie powinny biegać, bo o nieszczęście łatwo. Wybór włóczki był dosyć prosty – bambus, bo według wszelkich informacji chłodzi zamiast grzać. Kolejny etap to wzór. No i problem, bo jest tyle uroczych wzorów na czapki dla dzieci! Część oczywiście odpadła w przedbiegach – żadne minionki, kucyki i inne cuda z bajek nie wchodziły z w grę, bo Emilka i tak nie kojarzyła ich. Aż ktoś gdzieś na facebooka wrzucił to: KLIK              

Długo mnie tu nie było. A przyczyną tego braku aktywności był sowi kocyk, który w końcu skończyłam! To jedyna robótka, która doprowadziła mnie prawie do łez. I to parokrotnie. Chciałam go w końcu skończyć, więc każdą wolną chwilę poświęcałam na szydełkowanie, tak, że Wasze blogi przeglądałam tylko z doskoku. Ale wracam do żywych! Kocyk na razie się suszy, jak wszystko się ułoży po mojej myśli, to w tym tygodniu będzie sesja i post poświęcony mu.
A dzisiaj bohaterami będą emilkowe czapki. I jednocześnie będę się chwalić swoją Matulą.
Jak już wielokrotnie pisałam, jestem niedrutowa. Praktycznie w ogóle. W zeszłym roku w końcu opanowałam sztukę zaczynania i przerabiania prawych i lewych oczek. I na tym moja nauka na razie się zakończyła. Ale co innego moja Rodzicielka. Ona to i szydełkuje, i szyje, i haftuje i właśnie robi na drutach. Do tej pory pamiętam, jakie piękne kamizelki mi i siostrze zrobiła, gdy chodziłyśmy do przedszkola. Pamiętam, że były i koraliki i tulipany wrabiane... I czapki różnej maści i szaliki. I wspaniały płaszczyk z melanżu, który zawsze kojarzył mi się z mięsem mielonym^^. Później Mama drut odłożyła na dłuższy czas i tylko czasem, na naszą wyraźną prośbę dziergała nam czapki i szaliki. Ale pojawiła się Panna Em. i wszyscy oszaleli na jej punkcie. A że jeszcze Emilka była i ciągle jest kruszynką, to część ciuszków była na nią za duża. Siostra przed porodem mówiła mi wielokrotnie, żeby żadnych czapek nie robić, bo ma już ich badżyliony... Ale urodziła się Mała i wszystkie czapki okazały się za duże... i dalej takie są. Więc zakasałyśmy rękawy i uzupełniłyśmy garderobę Emilki. W sumie to głównie Mama, bo ja to raptem dwie czapki zrobiłam...
Ale dość słów, czas na zdjęcia, dużo zdjęć!
Najpierw moja żabia czapka:



A teraz dzieła mojej Mamusi :)


Kolejna, szlafmyca. Jak była robiona, wyszła dłuższa niż Emilka:



 I czapka w komplecie z płaszczykiem:




Przepraszam za dużą ilość zdjęć, ale same widzicie, że to sama słodycz i wybrać po jednym... no nie da się!
Dziękuję za wszystkie odwiedziny i komentarze :)

Sponsorem dzisiejszego posta jest kolor różowy^^. I coś mi się wydaje, że przy kolejnych, co najmniej dwóch postach, róż ponownie się pojawi, może trochę mniej intensywny. Ale cóż, taka specyfika chyba robótek dla dziewczynek, że jednak ten róż się pojawia.

Ostatnio prezentowałam czapeczkę dla Emilki. Okazało się, że to jedyna, która pasuje na jej główkę i nie spada... Żeby Wam unaocznić, jakie to jest maleństwo, napiszę, że obwód jej czapeczki ma 30cm, a głębokość to 10cm... W każdym razie, być tak nie może, żeby moja siostrzenica nie miała nawet co na głowę założyć! Chociaż siostra przed porodem nazbierała wśród różnych podarowanych ubranek 20 czapeczek... Na szybciora, wczoraj zaczęta, dzisiaj skończona różowiótka, a jakżeby inaczej, czapusia ;) Poza tym dalej sukienka, ale planuję ją do piątku skończyć.


Dzięki wszystkim za zapewnienie mnie, że pomysł na prezent dla siostry to dobry pomysł ;) Chusta też będzie różowa...
A w sobotę, z samego rana zaczynam urlop! Co najmniej tydzień zapewne spędzimy w Kołobrzegu, a może i dłużej ;)
W związku z tym pytanie do Was. Co czytać? Dwa tygodnie laby, to bardzo dużo czasu nie tylko na dzierganie, ale i na czytanie. Może ten czas wykorzystać, żeby zrobić sobie też krótką przerwę od fantastyki? Planuję na pewno przeczytać "Inferno" Dana Browna, takie sensacyjne czytadło, kojarzące mi się w wakacjami^^. Co jeszcze?
A jak już o czytaniu mowa, to na czytniku mam najnowszą powieść Trudi Canavan "Złodziejska Magia". Nie wiem, co w jej książkach jest, nie jest to na pewno Tolkien, czy Grzędowicz... Ale jak zaczynam je czytać to wsiąkam całkowicie. Dzisiaj prawie obiad spaliłam, bo się zaczytałam... A o czym tym Canavan pisze? Mamy dwie historie opowiadane równolegle, podejrzewam, że w tym tomie jeszcze się nie splotą ze sobą. Z jednej strony mamy Tyena, który żyje w świecie napędzanym powszechnie przez magię. To, co u nas w XIX wieku napędzała para, u niego napędza magia. Taki trochę steam-punk, ale bez steam (ang. para). Tyen jest studentem magii i archeologii na Akademii, która trzęsie całym Imperium. W czasie jednej z wypraw znajduje magiczną książkę, która wcześniej była kobietą. Druga historia to opowieść o Rienne, która z kolei żyje w kraju, gdzie również jest dostępna magia, jednak jest ona zakazana dla zwykłych zjadaczy chleba. Jest traktowana jak dar Aniołów, który niegodnych może splamić. Mamy miłość, zdradę, poszukiwanie przygód i sensu własnego życia, próbę wyłamania się z kanonów. Niby nic... Ale straszliwie wciąga.
Dziękuję za wszystkie odwiedziny i komentarze :)

Też macie dość tej pogody? Mi nawet jakoś szczególnie te temperatury nie przeszkadzają, nie są jeszcze aż tak wysokie... Ale ta duchota mnie dobija, zdarzają się dni, że nawet powietrze się nie rusza...

Uhh, dawno mnie tu nie było. To oczywiście nie znaczy, że nic się nie dzieje (taka dwuznaczność^^). Jak już wspominałam praca ogranicza mnie czasowo, staram się wykorzystywać każdą chwilę, żeby poszydełkować, najczęściej zdarza mi się to w tramwaju do pracy. Póki jest w miarę ciepło i ręce mi nie grabieją (niestety, wrocławskie MPK grzeje w tramwajach według swojego widzimisię i zdarza się, że w tęgi mróz w środku pojazdu jest niewiele cieplej niż na zawnątrz).
I tak dziergając z doskoku robię szal z podarowanej zielonej cieniutkiej włóczki, ale żeby się nie zanudzić robię i inne rzeczy. Tak na przykład powstała jesienna czapka. Wychodzenie rano do pracy przekonało mnie, że rano bywa całkiem nieprzyjemnie, a uszka marzną. Nie było innego wyjścia jak wydziergać czapkę.

Tylko na dwóch spośród jakichś dziesięciu zdjęć nie widać, że mam kwadratową głowę (naprawdę, aż sama się zdziwiłam, że mam takiego kwadraciaka oO).
Włóczka to przecudownie miękka Felicita Alize. Producent pisze, że to wełna merceryzowana, cokolwiek w przypadku wełny to znaczy, z dodatkiem akrylu i poliamidu. Szydełko 2,7.

Dziękuję za odwiedziny i komentarze ;)

Dzisiaj kolejna część, tym razem moja, dla Antka. Po wizycie w szpitalu, mogę stwierdzić, że Tosiek jest słodziutki^^ Jak to się mówi: Jak dzieci są małe, to są tak słodkie, że chce się je schrupać. Jak podrosną, zaczyna się żałować, że się tego nie zrobiło^^ To co mnie zaskoczyło, to to, że Antek jest straszliwie owłosiony, na pleckach, udach, rączkach, nawet uszka. No ale to się wytrze^^ Na razie to taki mały wilkołaczek :D

A teraz właściwa część. Dzisiaj czapeczka (która o dziwo najbardziej ze wszystkiego spodobała się młodej mamie) i buciki. Co do bucików, to jak zwykle jakoś nie wyszło mi uformowanie ich do zdjęcia ;)



Włóczka to chyba Lisa Red Heart Baby, szydełko 2.

Dziękuję za wszystkie odwiedziny i komentarze :)

Znaczy, miałam już wcześniej, ale w wyniku użytkowania już nie była fajna. No i jakoś tak mi po uszkach wiało. Zabrałam się za nową i z angory od Magdy powstała czapka z guzami. Jest ciepła i super przylega do głowy (stara właśnie się "rozeszła"). Trochę się z nią namęczyłam, parę razy była pruta, bo wychodziła za szeroka, ale ostatecznie wyszła idealna, a o to przecież chodzi ;) Szkoda tylko, że jakoś cieplej się robi i nie trzeba w zasadzie w czapce chodzić ;)
 Na pierwszym zdjęciu lepiej widać wzór.
 Na tym z kolei lepiej kolor (chociaż do oryginału dalej mu daleko)
Szydełko to 1,75, wzór z jakiejś gazetki, w każdym razie są to same półsłupki i oczka łańcuszka.

Dziękuję za wszystkie odwiedziny i komentarze :)

Jakiś czas temu kuzynka poprosiła mnie o zrobienie dla siostrzeńców swojego męża "oprzyrządowania" jesiennego, w postaci czapek i "czegoś jeszcze, co Ci do głowy przyjedzie". I tak powstały czapki sztuk dwie, chłopięca i dziewczęca oraz szalik, dla chłopczyka i mitenki dla dziewczynki.

Zestaw dla chłopca, około 3 lata (o dziwo, okazało się, że ma głowę w obowdzie taką, jak jego 6-letnia siostra ;O)

 Zdjęcia dzisiaj będą fatalne, bo dzień jak w worku. Czapka z mikrofibry Alize Forever Crochet, szydełko 1,25. Robiona półspłupkami, więc niby prosta, ale dała mi nieźle w kość, żeby na wielkość była dobra, z 3 razy chyba prułam. Szalik z akrylu Sara, szydełko 3,5, robione ściągaczem szydełkowym, czyli słupkami reliefowymi ;)

I zestaw dla dziewczynki:

 Kolory strasznie przekłamane, tylko niebieski jest w miarę zbliżony do oryginału. Bo czapka jest różowo-niebieska, a nie czerwono-niebieska. Odcień różu jest naprawdę ładny, dziewczęcy. Wzór czapki podpatrzony u Che-lil. Jest po prostu ta czapka urocza i zapewne zrobię sobie podobną tylko w trochę bardziej stonowanych kolorach ;) Mitenki też bazują na tym samym wzorze. Włóczka Cotton Gold, szydełko 2,7.

Dziękuję serdecznie za odwiedziny i komentarze :)

Ufff, ale miałam dzień ;) bardzo inspirujący i pełen wrażeń ;) O 16 w siedzibie e-dziewiarki we Wrocławiu, jak w każdą pierwszą sobotę miesiąca odbyło się spotkanie robótkowe. Byłam na nim pierwszy raz, ale już wiem, że nie ostatni ;) Tyle ciekawych osób i do tego jak zdolnych! No i te włóczki za ścianą, całe regały włóczek, które można macać ;D szkoda tylko, że fundusze skromne ;( I wszystkie dziewczyny widać miały ten sam problem co ja, chciałyby i to, i to, i jeszcze to... tylko portfel płacze, bo coraz chudszy ;p Dziękuję pani Mariolu za organizowanie tak wspaniałych spotkań ;)

A po powrocie (z małymi zakupami^^) wraz z mym Lubym udaliśmy się na Pergolę do kina plenerowego na "80 milionów", polskiego kandydata do Oscara. Bardzo dobry film, chociaż znałam przebieg całej historii (ach, te studia historyczne), to siedziałam z wypiekami na twarzy (a trochę chłodno było ;p) i czekałam na to, co dalej się wydarzy. Wspaniały film, polecam każdemu!


A teraz trochę moich prac. Koleżanka siostry, a w zasadzie moja też, urodziła właśnie małego Jasia. Z tej okazji zrobiłam małemu wyprawkę ;)

Króliczek według wzoru, który wykorzystywała Tako-san (klik - trzeba się zarejestrować, a tu link do wersji December - klik . Kordonek stokrotka, więc króliczek wyszedł nie większy niż dłoń.

 Poza tym Jasiek dostanie również buciki. Niestety, nie są zbyt fotogeniczne i nie jestem z nich całkiem zadowolona, ale siostrze się mocno spodobały. Kordonek też stokrotka.

Do bucików czapeczka, żeby maluszek nie marzł ;)


I kocyk do wózka, znane i lubiane fale ;) Niestety nie pamiętam dokładnie co to za włóczka, oprócz tego, że Red Heart i że akryl. W rzeczywistości jest prostokątny...



A tu prawie wszystko razem, oprócz króliczka, który powędrował do małego wcześniej :)

Zdjęcia w większości robione aparatem rodziców, bo mój niestety padł. Widać wielką różnicę w jakości zdjęć... Trzeba zacząć chyba zbierać pieniądze na coś lepszego ;p

Dziękuję za odwiedziny i komentarze :) Mam nadzieję, że nie zanudziłam nikogo tym długaśnym wpisem ;)